حكومتشان و از ستمگريها و بدكاريهاى آنها سخن گفته است ، اين كلمه مجموعا ده بار در « نهج » به كار رفته كه سه بار آن فقط به لفظ « اميهّ » است . « ألا و انّ اخوف الفتن عندى عليكم فتنة بنى اميّة فانّها فتنه عمياء مظلمة عمّت خطّتها و خصّت بليّتها و اصاب البلاء من ابصر فيها و اخطأ البلاء من عمى عنها و ايم الله لتجدّن بنى اميّة لكم ارباب سوء بعدى كالنّاب الضروس تعذم بفيها و تخبط بيدها و تزبن برجلها و تمنع درّها . . . » خ 93 ، 137 بدانيد مخوفترين فتنه‌ها در نظر من بر شما فتنهء بنى اميهّ است ، فتنه‌اى كور و تاريك و گرفتاريش عمومى است ( چون حكومت خواهند كرد ) بالاخص براى اولاد و شيعيان من و بر اهل تقوى و صحابهء پاك ، هر كس در آن اهل بصيرت باشد گرفتار خواهد شد ( چون اگر مخالفت كند ، اذيت خواهند كرد و اگر ساكت باشد پيش خدا مسئول خواهد بود ) و هر كس در آن كور و بى خبر باشد بلا از او بدور است ( زيرا كه منقاد خواهد بود ) به خدا قسم بعد از من بنى اميهّ را پيشوايان بدى خواهيد يافت ، مانند ناقهء پير بد خلق كه با دهانش گاز ميگيرد و با دستش مى زند و با پايش دور مى اندازد و از دوشيدن شيرش مانع مىشود ، بعد از شهادت آنحضرت و خانه‌نشين شدن امام مجتبى عليه السلام همهء اينها به وقوع پيوست و مردم دانستند كه در علم امام عليه السلام حال و گذشته و آينده يكسان است . و در رابطه با نحوهء تسلطشان فرموده : دنيا طورى به كام آنها خواهد بود كه مردم گمان بردند دنيا در بست مخصوص آنهاست . « حتى يظنّ الظانّ انّ الدنيا معقولة على بنى اميهّ تمنحهم درّها و توردهم صفوها و لا يرفع عن هذه الامّة سوطها و لا سيفها و كذب الظانّ لذلك بل هى مجّة من لذيذ العيش يتّطّعمونها برهة ثم يلفظونها جملة » خ 78 ، 120 يعنى چنان مسلطّ شوند تا گمان كننده گمان كند ، كه دنيا بر بنى اميهّ پيوند شده است ، شيرش را به آنها مىدهد ، و به آب زلالش آنها را وارد مىكند ، تازيانه و